Everyday Shinhwa obsession!

ก่อนอื่นเลยต้องสวัสดีพ่อแม่พี่น้องก่อนค่ะ (ไหว้รอบทิศ) ห่างหายจากการอัพไดไปนานมากๆๆๆ.... จริงๆแล้วจะอัพหลายที แต่ว่าพอพิมพ์ทีไรมันก็พิมพ์ไม่ออกทุกที อารมณ์ว่าหาทางกลับบ้านไม่เจอ 55+

ข้ออันตรายอย่างยิ่งของการไปดูคอนเสิร์ตที่เกาหลีมันเป็นเช่นนี้แหละค่ะ จริงๆก็รู้มาตั้งแต่ตอนไปคอนเฮซองแล้ว ว่าถ้าไปแล้ว ไอ้ที่บอกว่า "ขอแค่ครั้งเดียวน่า" มันจะไม่ใช่น่ะซี.. ไปดูมีแต่จะยิ่งทำให้ติดลม อยากดูอีกมากขึ้่นเรื่อยๆ เกิดกิเลสมากแบบโงหัวไม่ขึ้น =_=;;; ครั้งเดียวไม่เคยพอแบบเลย์ซะอย่างนั้น... นี่ไปก็ยังไม่เข็ดนะ รู้ทั้งรู้ว่าถ้าไปแล้วจะคิดถึงมากกว่าเก่าแล้วก็ไป เป็นไงล่ะเมิง... เหอๆๆๆๆ.... นั่งซึมกะทืออยู่หลายวันกว่าสติจะเข้าตัว

เมื่อวันก่อนแบกคุณผู้ชายทั้งหลายใส่กระบอก เดินดุ่มๆๆๆ ขึ้นสามล้อบึ่งไปไปรษณีย์... เดินไปที่เคาน์เตอร์ พี่เจ้าหน้าที่มองหน้าอารมณ์ว่า "มันมาอีกแล้วเว้ยเฮ้ย... นังน้องแว่นแดงกะกระบอกของมัน" ค่ะ... หนูมาอีกแล้ว สวัสดีค่ะ _/|\_ ระหว่างรอคุณพี่เค้าติดแสตมป์ ติดบาร์โค้ดให้เรียบร้อย ก็คิดไปด้วยว่า "อืมมม... ถ้าชำระค่าฝากส่งเป็นรายเดือนก็ไม่เลวนะ = =" "... น่าน ร่างโครงการเสียดิบดี

ยังไม่พอ ก่อนหน้าที่จะไปไปรษณีย์เนี่ย เราก็ออกเดินทางตะลอนตั้งแต่ 10 โมงเช้า ไปมหาลัย (ส่งงาน) นั่งรถเมล์ฝ่าไอแดดร้อนระอุไปร้านสมใจ ที่ตรงข้ามรร.สวนกุหลาบ เพืื่อซื้อกระบอกโปสเตอร์เพิ่ม 8 อัน (ใหญ่+หนัก) แบกมันจากร้านสมใจเดินดุ่มๆกะแป้งสองคนไปขึ้นรถเมล์กลับบ้านที่ปากคลอง ถึงบ้านปุ๊บลงมือแพ็ก+ติดที่อยู่ เขียนใบฝากส่งแล้วก็แบกไอ่ที่กองๆอยู่ก่อนหน้านั้นร่วมสามสิบอัน ขึ้นสามล้อไปไปรษณีย์อย่างที่บอกมาก่อนหน้านี้... แบกๆไปก็คิดๆไปด้วยว่า ตรูทำกรรมอะไรไว้กะพวกเมิงฟระ T_T ร้อนสาดดดด....

กว่าจะเรียบร้อยทั้งหมดก็ปาเข้าไป บ่ายสองครึ่ง... =_= ที่ตั้งใจไว้ว่าจะไปสมัครเรียนขับรถแถวคลองสานก็เลยเป็นหมันไป

เมื่อวานพี่สาวไปสมัครให้แล้วค่ะ ไม่ได้ไปเอง เรามานั่งมองๆระเบียบการ แล้วก็คิดขึ้นมาได้อย่างนึง อย่างแรกที่จะทำเมื่อขับรถได้ก็คือ...แต่นแต๊นนนน

พาที่รักทั้งหกไปส่งไปรษณีย์!!!!! ( ณ จุดนี้ อิชยาบอกว่าน้องจ้าช่างเป็นเด็กที่มีจุดมุ่งหมายในการดำรงชีพยิ่งยวด)

แหงสิ... นั่งมองตารางตัวเองเหนื่อยนี้ถึงเดือนหน้าแล้วเหนื่อยจิต ซีดีซิงเกิ้ลจิน(มันมีโปสเตอร์)+ดีวีดีซอง .. และที่หนักที่สุดเห็นจะเป็นเสื้อคลับ คราวก่อนส่งซะแทบอ้วก เกือบสี่ร้อยตัว

สิ่งที่เกลียดที่สุดเวลาทำพรีออร์เดอร์ก็คือโปสเตอร์นี่แหละ มันก่อปัญหาวุ่นวายได้สารพัด แบกมันไปส่งไปรษณีย์เป็นเรื่องน่ารำคาญที่สุดในโลก แต่อย่างว่าแหละ... พอทำเสร็จแล้วก็สุขใจ ยอดเยอะๆก็สุขใจ ถ้าอากาศมันไม่ร้อนคงจะไม่บ่นหรอก (แต่นี่มันร้อนตับแล่บ กำลังคิดว่าทำไมร่มเฮียมันไม่ทำแบบมียูวีฟระ จะได้เอามาเดินถืออวดชาวบ้าน อย่างน้อยในความลำบากจะได้มีความสุขกะเค้านิดนึง)

สรุปแล้ว : บ่นไปอย่างนั้นเอง เอาเข้าจริงๆหล่อนก็ก้มหน้าก้มตาทำไปอยู่ดี เหนื่อยแต่มีความสุข อืมมมมม... จนด้วย 55+


โอ้ ไปรษณีย์กลาง.... เรายังต้องพบเจอกันอีกหลายทีฮ่ะ ....


ปล. ขออภัยเพื่อนๆที่ชักชวนจจบ.ไปดูคอนบิ๊กแบงแล้วไม่ไป.. วันก่อนอุ้มชวนไปดู พร้อมกะบอกว่า "ตั๋วแพงสุด 2000 เองนะ" T_T~ งือ มันไม่ได้แพงอ่ะ แต่แบบ 500 ถูกสุดตรูยังคิดแล้วคิดอีกเลย อยากไปอ่ะมันอยาก...อยากมากๆ แต่แบบ ฮืออออออออออออออออออ ดี้มันจะรีแพกแล้ววว~!!!!

ปล. เบอร์สอง. เมื่อวานไปเจอ+กินข้าวกะพี่แอน พี่ยุทธมาค่ะ Pepper Lunch อร่อยดีนะ (กินไปก็นึกถึงคนที่บ้านไป มันชอบแน่ๆ ไอ่ซอสแบบเค็มเนี่ย) ระหว่างกินก็คุยกันสัพเพเหระถึงตอนไปเกาหลี (ตั้งแต่กลับมาเพิ่งได้คุยกะพวกพี่ๆอีกทีเป็นเรื่องเป็นราว) ตลกดีที่แต่ละคนซื้อของได้บ้าบอไ้สติมากๆ ยิ่งจบคอนแล้วอะไรที่มีหน้ามันแปะอยู่นี่เป็นซื้อดะ (เราเองก็ด้วย ซื้อกระจาย = =")

พี่แอนถามคำถามคำนึงขึ้นมาว่า

"สมมติมีคอน 3 รอบ ไม่ใช่แค่สอง จะดูมั๊ย"

น้องจ้ากะพี่แทซตอบแบบไม่เสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว "ดูค่ะ!"

เอิ่ม.... ชินฮวาชางโจคะ ใช้เวลาหยุดคิดซักนิดก็ดีนะคะ ^^;....

"เอาบั้มเก้าเวอร์ธรรมดามั๊ย? จะสั่งให้" น้องจ้าโทรไปหาอิชยาในบ่ายวันหนึ่ง...

"เอาค่ะ! 4แผ่นเลยนะ" เผื่อพวกเจ๊ตุ๊กแหงๆ .... แหม๊ ยังกะวันทูคอล (สั่งกัน)ง่ายๆไม่ต้องนับ 1 - 2 -3 !

--------------------------

อีกนิด..... เอ็มวีเวอร์ชั่นเต็มๆ ของเพลง RUN จากบั้มล่าสุดของเฮียๆ (ตัวที่เป็นเพลง คือตัดมาจากอันนี้อีกที มันตัดไฮไลท์สำคัญออกไปเยอะมากขอบอก..)


ไม่รู้เมื่อไหร่กู้ดมันจะเอามาลงให้โหลดนะ?? หรือมันจะเก็บไว้ลงดีวีดี... งึมๆๆๆ

ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ มันฮาม๊ากกกค่าคู้ณณณผู้โชมมม!!! น้องจ้าเคยถามพี่จิ๋วในบอร์ดว่า "ไม่รู้ว่าเข้าไทยเมื่อไหร่ มันจะทำให้เฮียดังขึ้นหรือดังลงนะคะ?"

หลังจากนั้นไม่นาน พี่แทซก็ไปเจอในไดคนนึง ที่เค้าลงเอ็มวีนี้ แล้วมีคนมาเมนท์ว่า "เฮียๆเท่จังเลยคะ!"

คนทั้งบอร์ดชินฮวาไทยแลนด์งงเป็นไก่ตาแตก... ไอ่โก๋เม็กซิกันพวกเนี้ยเนี่ยนะ... หล่อ! รึเอ็มวีตัวตัดมันโชว์ความน่าเกลียดไม่พอจริงๆ........???

คำแปลจากเอ็มวีตัวเต็ม

คลิ๊กเพื่อโหลดคลิปประกอบคำแปล >> http://u1.pizbox.net/download.php?file=759589


-จากในเอ็มวีตัวในคอน- (พาร์ทสอง)

(เปรี้ยง! จอนจินถูกยิง)

จิน: โอ๊ย! (ยกมือขึ้นกุมหัวใจ ร่างทรุดฮวบลงกับพื้นโดนมีรถยันไว้)

คนอื่น: เฮ้ย เป็นอะไรรึเปล่า? (เสียงเป็นห่วงเป็นใย)

จิน: (หน้าตาย) ล้อเล่นน่ะ...

คนอื่น: เล่นอะไรของแก...

แอนดี้กลอกตาซ้ายขวา...เอามั่ง...

แอนดี้: โอ๊ย!!

(เงียบกริบ ไม่มีใครสนใจเลยซักคน)

แอนดี้: T^T

เอริค: (โดนผ้าผูกตาลายประหลาดปิดตาอยู่ อดรนทนไม่ไหว ตะโกนออกมา) เฮ้ย! ทำไมพวกแกมาช้านักวะ!?!

มินอู: รอหน่อยไม่ได้เหรอวะ?

เอริค: มาช่วยกูเร็วๆเว้ย! เฮ้ย!

จิน: (กำลังใส่กระสุนเพิ่ม ยื่นหน้าออกไปถาม น้ำเสียงเริงร่า) ไม? คิดถึงเรอะ?

เอริค: (ตะโกนแบบเดือดดาล) เมิงจะบ้าเรอะ!?!

ดงวาน: (ยิ้มแย้มแจ่มใส) ตกลงแกคิดถึงพวกเราล่ะสิ...



-----

(พาร์ทสาม)

ใครยังไม่มีจิ้มตรงนี้ไปดูประกอบ >> http://www.youtube.com/watch?v=RdZ6K11G6Ps&fpm=18

------------------------------

-เปิดเรื่อง-


*ป๋าถูกมัดตา เริ่มคร่ำครวญ*


ถึงแม้ว่าตาของฉันจะถูกปิดไว้แบบนี้
ฉันก็ยังจำได้ดีถึงการแสดงบนเวทีครั้งแรกของเรา
จริงๆนะ นั่นเป็นช่วงเวลาที่หัวใจฉันน่ะตื่นเต้นจนแทบจะระเบิดออกมา
หืม...? นี่อะไรน่ะ? เหงื่อเย็นๆงั้นหรือ?
คนอย่างฉันยังมีช่วงเวลาที่เหงื่อออกแบบนี้ด้วย?
ไม่.. มันไม่ใช่อย่างนั้น
แม้กระทั่งตัวฉันเอง ถ้าถูกทิ้งไว้คนเดียวแบบนี้มันก็ต้องเหงื่อออกอยู่แล้ว


*เฮียๆเดินดาหน้าเรียงแถวเข้ามาช่วย(?)*
*เริ่มกราดปืนใส่กัน*


ไอ่เจ้าพวกบ้านี่...
จริงสินะ...
ขอแค่อยู่กับพวกนาย ฉันก็สามารถยิ้มได้แล้ว


*ป๋ายิ้มตะโกนโหวกเหวกทั้งๆโดนปิดตา*


จริงๆนะ แค่มีพวกนายอยู่ด้วย ฉันก็จะเป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริง
ณ ตอนนี้ ที่ฉันคิดถึงเรื่องนี้
จริงๆแล้วเป็นพวกเราทุกคนต่างหากที่ทำให้แต่ละคนเป็นตัวของตัวเองขึ้นมาได้
อย่าบาดเจ็บนะ เฮซองอา~
อย่าป่วยนะ มินอู
ค่อยๆมานะ เพราะว่าฉันน่ะไม่เป็นไรหรอก
ทำตัวให้ตลกอยู่ตลอดเวลาเหมือนเคยนะ จินอา~
แอนดี้ นายเป็นผู้ใหญ่แล้วนะตอนนี้
ดงวานอา หัวของแก.......
ขอบใจมากนะ ไอ่พวกบ้า


*มินมินยิงโซ่ที่ข้อมือป๋าจนหลุด*


ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จนกว่าจะถึงวันที่เราตาย...
ไม่สิ แม้กระทั่งเราจะตายไปแล้ว เราก็ยังจะเป็น "ชินฮวา"
นี่เป็นแค่การเริ่มต้นของ "ชินฮวา" เท่านั้น
เฮ้ย! ส่งปืนมาหน่อยเซ่ะ!


*ป๋ารับปืนที่โยนส่งมาแบบสโลว์โมชั่น*
*ยิงถังน้ำมัน แล้วถังก็ระเบิดราวระเบิดปรมาณูลง*


-จบ-


จะเอาออกก็เอาออกพร้อมเครดิตเต็มด้วยนะค้า~

Credits: kriza_09
Eng Trans: Mommie Alice @ soompi.com
Thai trans: papaya @ ShinhwaThailand.com

* ทำไมต้องทำร้ายลุงคนเดียวด้วยอ่ะ ยังกะผมตัวเองหล่อมากงั้นแหละ! ชิ...

แต่ในคอนอ่ะ หล่อมากกกกนะคะ~!!! * - *